Discipelschap

Wat is een discipel?

In Bijbelse tijden en culturen was een discipel iemand die jarenlang met een leermeester optrok om voortdurend te observeren hoe die leermeester was, deed, sprak, dacht, met de mensen omging, enz. Het doel van die langdurige intensieve observatie was om gaandeweg in alles zo goed mogelijk op de leermeester te gaan lijken.

Precies datzelfde proces zien we in de Evangeliën bij de discipelen van Jezus. Maar ook Johannes de Doper, de Farizeeën en de Griekse filosofen hadden discipelen.

Wij kunnen niet meer fysiek optrekken met Jezus om zijn doen en laten te observeren. Maar de Evangeliën zijn vier getuigenverslagen van Jezus’ optreden. Gods bedoeling is dat we daar gebruik van maken voor onze observatie. Alleen lezen is niet voldoende! We moeten in alle rust en concentratie biddend lezen en vele malen herlezen, om Gods Geest in staat te stellen de opgetekende woorden en daden van Jezus echt tot ons hart door te laten dringen. We noemen dat meditatief Bijbellezen. Op deze manier moet elk verhaal minimaal emotioneel tot ons doordringen. Maar zelfs dat is niet voldoende. Uiteindelijk moeten de Evangeliën ons denken, zelfbeeld en wereldbeeld diepgaand veranderen.

Denken en voelen

Je merkt in de Evangeliën dat de discipelen uiterst traag reageerden op Jezus’ woorden als die indruisten tegen het traditionele wettische onderwijs dat ze van jongs af aan hadden meegekregen. Op precies dezelfde manier hebben wij de grootste moeite om Jezus’ boodschap echt tot ons door te laten dringen. Zo bleven de twaalf discipelen elke keer opnieuw kibbelen wie van hen de belangrijkste was en wie de hoogste positie zou bekleden in Jezus’ koninkrijk. We zijn op vergelijkbare manier Oost-Indisch doof voor Jezus’ sterke waarschuwingen voor materialisme en ongezonde prioriteiten in het algemeen.
BIDDEND herhaald Bijbellezen is de enige weg naar echte transformatie van ons denken en van onze mentaliteit.

Doen

Doel van het discipelschapsproces was om via langdurige intensieve observatie meer en meer te gaan lijken op de leermeester. DOEN zoals de meester was uiteindelijk dus een belangrijk doel. Dat geldt uiteraard ook voor ons. We moeten leren om steeds vrijmoediger waar nodig ons leven op praktisch vlak te reorganiseren en om uit te stappen om te doen en te spreken zoals Jezus. Dat geldt voor alle aspecten van ons leven: onze prioriteiten, manier van omgaan met tijd en geld, ambities, manier van spreken en getuigen, hulpvaardigheid, opofferingsgezindheid, bereidheid om zo nodig te lijden, enz. enz.

Heilige Geest en gebed

Zowel het observeren van Jezus via de Bijbel als het doen, is volledig afhankelijk van de Heilige Geest. Vandaar: meditatief (=biddend) Bijbellezen. En dus ook: biddend aan de slag gaan en in het leven staan. Alle aspecten van het discipelschapsproces zijn sterk afhankelijk van een dagelijkse gebedsroutine. Hier is geen alternatief voor. Wie niet regelmatig serieus geconcentreerd tijd neemt met God is de facto geen discipel omdat er in werkelijkheid helemaal geen sprake is van een discipelschapsproces… Vrome wensen en vrome intenties alleen maken geen discipelen!

Jezus als discipel

Wat veel gelovigen niet weten is dat Jezus zichzelf in een profetie presenteert als Discipel, zie Jesaja 50:4-11. Een van de belangrijke doelstellingen van Jezus’ komst op aarde was om een volmaakt rolmodel voor ons te zijn, de enige mens ooit die 100% leefde zoals de Schepper dat bedoeld heeft. Jezus kwam daarom als echt mens op aarde. Hij moest alles leren zoals alle andere mensen en Hij stelde zich in alles volkomen afhankelijk op van de Vader, zoals God dat zo graag wil van alle mensen. Jezus noemt zichzelf in Jesaja 50:4 tot twee maal toe discipel. Ook Hij kon als discipel niet fysiek observeren! Het interessante is dus dat Hij ook in de praktische manier van discipel-zijn, ons rolmodel is. Voor Hem was de motor van discipelschap dagelijks rustige geconcentreerd omgang met de Vader. De Vader leerde Hem luisteren. De Vader leerde Hem spreken. En door dat alles werd Hij toegerust om ‘de moedeloze op te beuren’.

Gebed niet als corvee maar als liefdesuiting

Net als voor Jezus zelf, staat of valt discipelschap dus met regelmatig geconcentreerd gebed. Ook voor Jezus ging dat niet zomaar vanzelf. Ook Hij ervoer waarschijnlijk regelmatig weerstand door vermoeidheid of gewoon zin om uit te slapen: ‘God, de HEER, heeft mijn oren geopend en ik heb geen verzet geboden, ik ben niet teruggedeinsd.‘ Jesaja 50:5.

Wat Jezus dreef om deze gebedsroutine vast te houden was zijn diepe liefde voor de Vader. We moeten afstappen van het idee dat gebed een soort corvee is, een heilige plicht. In plaats daarvan mogen we gebed leren beleven als een emotioneel rijke en bevredigende liefdesuiting. Wie zo vanuit het hart leert bidden, verlangt naar meer en meer tijd met de Vader. En als liefde de drijfveer wordt, dan wordt het gevecht met onze prioriteiten ook een heel ander verhaal. Wie wel eens verliefd is geweest weet wat ik bedoel…

Dit hele concept van frequent geconcentreerd liefdesgebed als motor van discipelschap, wordt uitgebreid gepresenteerd in een cursus boekje van vastvoedsel.nl met 10 lessen: Bidden als een discipel.
Het is te krijgen op Amazon.nl

Waterdoop en discipelschap

In de Pniëlkerk speelt de waterdoop een belangrijke rol. Het is namelijk de eerste praktische invulling die Jezus zelf geeft bij zijn Grote Zendingsopdracht om van alle volken zijn discipelen te maken, zie Matteüs 28:19.

Wij zien de waterdoop niet als sluitstuk van een bekeringsproces, maar eerder als een belangrijke eerste stap in het discipelschapsproces. De waterdoop is een prachtig ‘fysiek uitgevoerd symbool’ van de geestelijke transformatie door de Heilige Geest. Pniëlkerk vindt duidelijk onderwijs over de verschillende rijke symbolische betekenissen van de waterdoop dan ook essentieel. We gebruiken hiervoor een cursus boekje van vastvoedsel.nl met 7 lessen: Doop en Heilige Geest.
Het is te krijgen op Amazon.nl